papet…

Σεληνιακό Πάρκο – Σκέψεις και Ημέρες

Όνειρο Θερινής Νυκτός

 Είναι ένα μεγάλο κτήριο. Γυάλινο, στρογγυλό και ψηλό πολύ. Μέσα του ζει πολύς κόσμος, το έξω είναι ανυπόφορο. Δε γνωρίζω κανέναν, ούτε βρίσκομαι εκεί. Τα πάντα δουλεύουν ρολόι. Όλα σε τάξη. Υπερβολική τάξη, τόση που δεν αντέχεται. Αποφασίζεται γι’ αυτό να χτιστεί κτήριο δίδυμο ως προς το πρώτο σε μέγεθος και σχήμα, ώστε να χρησιμοποιηθεί ως διασκεδαστήριο. Τοποθετείται παραπλεύρως από το αρχικό οικοδόμημα με το οποίο επικοινωνεί εσωτερικά στο επίπεδο του ισογείου.

Στο δεύτερο κτήριο τα πάντα είναι χαλαρά. Οι θαρραλέοι, οι περίεργοι και οι απηυδισμένοι το επισκέπτονται. Περνούν καλά εκεί και ξεχνούν για λίγο τα προβλήματά τους. Βαθμιαία οι κανόνες καταργούνται. Οι καταπιεσμένοι το καταλαμβάνουν. Κάποιοι ανακοινώνουν από τα μεγάφωνα ότι αναλαμβάνουν τη διοίκηση του κτηρίου, ώστε να διαφυλάξουν την ελευθερία των πράξεων εντός του. Αυτοαποκαλούνται φύλακες. Ο κόσμος ενθουσιάζεται. Πολλοί ήταν αυτοί που φοβούνταν τις κυρώσεις μετά την επιστροφή. Η αρχική ευφορία όμως εξανεμίζεται γρήγορα. Οι ένοικοι είναι πλέον υποχρεωμένοι να παραβαίνουν κάθε είδους κανόνα. Η είσοδος σφραγίζεται. Κανείς δεν μπορεί πλέον να επιστρέψει στο κτήριο των κανόνων και της τυπικότητας το οποίο φαντάζει ξαφνικά παράδεισος.

Κάποιος παίρνει γρήγορα χαμπάρι τι έχει συμβεί. Θέλει να φύγει. Προσπαθεί να το κάνει γρήγορα και να μη γίνει αντιληπτός. Βρίσκεται όμως ψηλά. Ο κύριος τρόπος κίνησης εντός του κτηρίου είναι ένας ελικοειδής διάδρομος υπό κλίση που περνάει από όλους τους ορόφους προσφέροντας πρόσβαση στους κυρίως χώρους, που βρίσκονται όλοι στο εσωτερικό της σπείρας του.

Χωρίς να το πολυσκεφτεί φοράει δυο χιονοπέδιλα στα πόδια του και αρπάζοντας ένα μπαστούνι του baseball αρχίζει να κατηφορίζει. Προσπαθεί να δείχνει αμέριμνος και να αποφεύγει τα βλέμματα όσων συναντάει στο δρόμο του. Κατά διαστήματα βλέπει εκφράσεις σκληρές, διακρίνει φευγαλέα παγωμένες ματιές από ορισμένους. Σκέφτεται πως είναι οι φύλακες. Αυτούς ειδικά θέλει να αποφύγει.

Αφαιρείται. Σε μια στροφή σκοντάφτει πάνω στην πλάτη ενός ανθρώπου στριμωγμένου σε μια γωνία. Πέφτει. Και οι δύο κοιτάζονται αμήχανα. Συνειδητοποιεί ότι ο άλλος μόλις έχει στραγγαλίσει κάποιον. Είναι φύλακας. Τον κατάλαβε ότι προσπαθεί να αποδράσει. Ξέρει ότι δεν έχει χρόνο για χάσιμο. Προλαβαίνει να ξεφύγει. Προσωρινά τουλάχιστον. Τον κυνηγούν, είναι σίγουρο.

Έφτασε στον πρώτο όροφο, έχει έναν ακόμα. Αποφεύγει την τελευταία στιγμή κάποιον που πετάγεται για να τον αιφνιδιάσει. Στάθηκε τυχερός. Ως τώρα.

Ισόγειο. Μετά τη στροφή βρίσκεται η πόρτα. Λίγο ακόμα. Λιγάκι. Να πάρει! Μπροστά στην πόρτα στέκεται ένας τεραστίων διαστάσεων αγριεμένος φύλακας με τα χέρια προτεταμένα. Αντιδρά αντανακλαστικά και χτυπάει το φύλακα με το ρόπαλο στο κεφάλι ρίχνοντάς τον κάτω. Δεν πίστευε ότι θα μπορούσε ποτέ να χτυπήσει άνθρωπο. Κι όμως. Μόλις το έκανε.

Η πόρτα είναι κλειστή. Αυτό δεν το είχε υπολογίσει. Ούτε πρόλαβε να σκεφτεί και να σταματήσει. Πέφτει πάνω της με ορμή. Η πόρτα υποχωρεί και πέφτει…

Ξυπνάω απότομα. Νιώθω έντονη σεξουαλική διέγερση.

 

May the Force b with u…

papet

Advertisements

11 Ιουνίου 2007 - Posted by | Διάφορα

Δεν υπάρχουν σχόλια.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: