papet…

Σεληνιακό Πάρκο – Σκέψεις και Ημέρες

Αυτοσαρκασμός

 – Αλέξανδρε, να σου δώσω μια συμβουλή;

– Γιατί όχι; Τσάμπα δεν είναι;

– Φυσικά. Αφού ξέρεις καλά πως ό,τι λέω, τσάμπα είναι…

– Για πες λοιπόν…

– Την επόμενη φορά που θα βρεθείς μόνος σου, κατά προτίμηση σε κάποια τουαλέτα ή λίγο πριν κοιμηθείς, πάρε μια βαθιά ανάσα…

– Στην τουαλέτα μυρίζει άσχημα, να πάρω το κρεβάτι;

– Χμ, τώρα που το σκέφτομαι προτιμώ την τουαλέτα. Έχω το λόγο μου… Τέλος πάντων το ξαναλέω: Την επόμενη φορά που θα βρεθείς μόνος σου σε κάποια τουαλέτα πάρε μια βαθιά αναπνοή πριν βουτήξεις ξανά στην αρένα των ανθρωπίνων σχέσεων.

Είναι ξέρεις δύσκολες οι ανθρώπινες σχέσεις. Κυρίως επειδή είναι ανθρώπινες. Ανάμεσα σε ζευγάρια, σε ομάδες, φίλους, γονείς και παιδιά, παντού. Αλλά είναι και ωραίες οι άτιμες…

– Να σου πω κι εγώ κάτι;

– Έλα, λέγε…

– Τελικά έχεις δίκιο…

– Για ποιο πράγμα;

– Τσάμπα τα λες…

 

 

May the Force b with u…

papet

Advertisements

29 Ιουνίου 2007 Posted by | Διάφορα | 2 Σχόλια

Μισό

Κράτα με από το χέρι

γιατί έχω κουραστεί

Έχω στα χείλη αίμα

στα μάτια μου βροχή

 

Κρύψε μου την αλήθεια

πάρε με μακριά

Όπως στα παραμύθια

να ζούσα μια βραδιά

 

Και θα βρισκόμουνα θαρρώ

σε έναν κόσμο μαγικό

Θα ‘ταν η λάμψη που μου δίνεις

φυλαχτό…

 

Δως μου την ευκαιρία

πάνω σου να πιαστώ

Φάλτσο μου τραγουδάκι

πάλι μου έμεινες μισό

 

Δως μου την ευκαιρία

πάνω σου να πιαστώ

Φάλτσο μου τραγουδάκι

πάλι μου έμεινες…

 

 

May the Force b with u…

papet

15 Ιουνίου 2007 Posted by | Στίχοι και Στιχάκια | 7 Σχόλια

CopyPaste = CopyRight ??? (Μέρος 2ο)

Συνέβη ξανά.

Ανακάλυψα ένα ακόμα κείμενο μου αναδημοσιευμένο, χωρίς όμως την υπογραφή (φυσικά), ούτε κάποια αναφορά σχετικά με την προέλευσή του. Αν και δεν είχα σκοπό να ασχοληθώ ξανά με αντίστοιχα περιστατικά, στη συγκεκριμένη περίπτωση υπάρχουν κάποια πράγματα που θεωρώ σκόπιμο να αναφερθούν.

Αυτή τη φορά το επίμαχο κείμενο είναι το παραμύθι «Το Μικρό Χαριτωμένο Χαμηλό Χαμομηλάκι» του οποίου τα πνευματικά δικαιώματα έχουν ήδη κατοχυρωθεί, μιας και αποτελεί τμήμα μίας σειράς παραμυθιών που ετοιμάζω και η οποία φιλοδοξώ κάποια στιγμή να εκδοθεί (σε έντυπη μορφή, εικονογραφημένη κλπ).

Πριν κατηγορηθώ ότι γκρινιάζω, να αναφέρω ότι η αναδημοσίευση αυτή ουσιαστικά λειτουργεί προς ώφελος του παραμυθιού και γενικότερα του εγχειρήματός μου, αφού σε τελική ανάλυση το προβάλει σε ένα ευρύτερο κοινό.

Αυτό που μου κάνει εντύπωση είναι ότι όσες φορές μου έχει συμβεί κάτι αντίστοιχο οι «δράστες» είναι γυναίκες! Κυρίες μου… με κολακεύετε. Μου δίνετε μάλιστα και αφορμή να ξαναπιάσω κι ένα μυθιστόρημα που έχω αφήσει ημιτελές εδώ και χρόνια (οι βασικοί χαρακτήρες είναι τέσσερις νέες γυναίκες).

Αλήθεια, έχω αρχίσει να το διασκεδάζω… Τώρα που το σκέφτομαι ίσως να δημοσιεύσω και διάφορα στιχάκια που κατά καιρούς έχω σκαρώσει… Εκεί να δεις πλάκες.

Λες να ανακάλυψα το καινούριο μου hobby;

May the Force b with u…

papet

12 Ιουνίου 2007 Posted by | Just Bloggin' | 3 Σχόλια

Όνειρο Θερινής Νυκτός

 Είναι ένα μεγάλο κτήριο. Γυάλινο, στρογγυλό και ψηλό πολύ. Μέσα του ζει πολύς κόσμος, το έξω είναι ανυπόφορο. Δε γνωρίζω κανέναν, ούτε βρίσκομαι εκεί. Τα πάντα δουλεύουν ρολόι. Όλα σε τάξη. Υπερβολική τάξη, τόση που δεν αντέχεται. Αποφασίζεται γι’ αυτό να χτιστεί κτήριο δίδυμο ως προς το πρώτο σε μέγεθος και σχήμα, ώστε να χρησιμοποιηθεί ως διασκεδαστήριο. Τοποθετείται παραπλεύρως από το αρχικό οικοδόμημα με το οποίο επικοινωνεί εσωτερικά στο επίπεδο του ισογείου.

Στο δεύτερο κτήριο τα πάντα είναι χαλαρά. Οι θαρραλέοι, οι περίεργοι και οι απηυδισμένοι το επισκέπτονται. Περνούν καλά εκεί και ξεχνούν για λίγο τα προβλήματά τους. Βαθμιαία οι κανόνες καταργούνται. Οι καταπιεσμένοι το καταλαμβάνουν. Κάποιοι ανακοινώνουν από τα μεγάφωνα ότι αναλαμβάνουν τη διοίκηση του κτηρίου, ώστε να διαφυλάξουν την ελευθερία των πράξεων εντός του. Αυτοαποκαλούνται φύλακες. Ο κόσμος ενθουσιάζεται. Πολλοί ήταν αυτοί που φοβούνταν τις κυρώσεις μετά την επιστροφή. Η αρχική ευφορία όμως εξανεμίζεται γρήγορα. Οι ένοικοι είναι πλέον υποχρεωμένοι να παραβαίνουν κάθε είδους κανόνα. Η είσοδος σφραγίζεται. Κανείς δεν μπορεί πλέον να επιστρέψει στο κτήριο των κανόνων και της τυπικότητας το οποίο φαντάζει ξαφνικά παράδεισος.

Κάποιος παίρνει γρήγορα χαμπάρι τι έχει συμβεί. Θέλει να φύγει. Προσπαθεί να το κάνει γρήγορα και να μη γίνει αντιληπτός. Βρίσκεται όμως ψηλά. Ο κύριος τρόπος κίνησης εντός του κτηρίου είναι ένας ελικοειδής διάδρομος υπό κλίση που περνάει από όλους τους ορόφους προσφέροντας πρόσβαση στους κυρίως χώρους, που βρίσκονται όλοι στο εσωτερικό της σπείρας του.

Χωρίς να το πολυσκεφτεί φοράει δυο χιονοπέδιλα στα πόδια του και αρπάζοντας ένα μπαστούνι του baseball αρχίζει να κατηφορίζει. Προσπαθεί να δείχνει αμέριμνος και να αποφεύγει τα βλέμματα όσων συναντάει στο δρόμο του. Κατά διαστήματα βλέπει εκφράσεις σκληρές, διακρίνει φευγαλέα παγωμένες ματιές από ορισμένους. Σκέφτεται πως είναι οι φύλακες. Αυτούς ειδικά θέλει να αποφύγει.

Αφαιρείται. Σε μια στροφή σκοντάφτει πάνω στην πλάτη ενός ανθρώπου στριμωγμένου σε μια γωνία. Πέφτει. Και οι δύο κοιτάζονται αμήχανα. Συνειδητοποιεί ότι ο άλλος μόλις έχει στραγγαλίσει κάποιον. Είναι φύλακας. Τον κατάλαβε ότι προσπαθεί να αποδράσει. Ξέρει ότι δεν έχει χρόνο για χάσιμο. Προλαβαίνει να ξεφύγει. Προσωρινά τουλάχιστον. Τον κυνηγούν, είναι σίγουρο.

Έφτασε στον πρώτο όροφο, έχει έναν ακόμα. Αποφεύγει την τελευταία στιγμή κάποιον που πετάγεται για να τον αιφνιδιάσει. Στάθηκε τυχερός. Ως τώρα.

Ισόγειο. Μετά τη στροφή βρίσκεται η πόρτα. Λίγο ακόμα. Λιγάκι. Να πάρει! Μπροστά στην πόρτα στέκεται ένας τεραστίων διαστάσεων αγριεμένος φύλακας με τα χέρια προτεταμένα. Αντιδρά αντανακλαστικά και χτυπάει το φύλακα με το ρόπαλο στο κεφάλι ρίχνοντάς τον κάτω. Δεν πίστευε ότι θα μπορούσε ποτέ να χτυπήσει άνθρωπο. Κι όμως. Μόλις το έκανε.

Η πόρτα είναι κλειστή. Αυτό δεν το είχε υπολογίσει. Ούτε πρόλαβε να σκεφτεί και να σταματήσει. Πέφτει πάνω της με ορμή. Η πόρτα υποχωρεί και πέφτει…

Ξυπνάω απότομα. Νιώθω έντονη σεξουαλική διέγερση.

 

May the Force b with u…

papet

11 Ιουνίου 2007 Posted by | Διάφορα | Σχολιάστε