papet…

Σεληνιακό Πάρκο – Σκέψεις και Ημέρες

Keep Walking

– Γεια σου Αλέξανδρε… Πολύ χαίρομαι που σε βλέπω.
– Κι εγώ… έχουμε πολύ καιρό να τα πούμε. Μια στιγμή…
– Τι έγινε; Γιατί σκύβεις;
– …μια στιγμή… να δέσω τα κορδόνια μου…
– Γιατί; Μια χαρά είναι και λυτά… Σου δίνουν στυλ.
– Έλα τώρα… Μπορεί να τα πατήσω και να πέσω.
– Α… Σε κυνηγάει κι εσένα ε;
– Ποιος;
– Δεν κατάλαβες;
– Όχι. Ποιος με κυνηγάει; Θα μου πεις;
– Όχι “ποιος” αλλά “ποια”. Άκου… θέλεις να σου δώσω στοιχεία και να το βρεις μόνος σου; Αφού ξέρω πως ποτέ δε σου άρεσε η μασημένη τροφή…
– Άντε… πάμε.
– Λοιπόν… Τη χρησιμοποίησαν πολιτικοί και απεδείχθη ισχυρότατο όπλο. Στο όνομά της γίνονται πόλεμοι, ψηφίζονται νόμοι και συλλαμβάνονται άνθρωποι. Την αναζητούμε όλοι, ενστικτωδώς, σε κλειδαριές, προγράμματα Η/Υ, αντιπροσωπίες αυτοκινήτων, αλλά και σε αγκαλιές, προσωπικές  σχέσεις και νυχτερινά τηλεφωνήματα. Είναι παρούσα στον ηλεκτρικό πίνακα του σπιτιού μας, την πυροσβεστική υπηρεσία, το ΙΚΑ και σε κάγκελα πολλών ειδών. Το βρήκες;
– Όχι. Να το πάρει το ποτάμι;
– Σύμφωνοι. Η ασφάλεια είναι.
– Η ασφάλεια; Γιατί με κυνηγάει; Και τι; Κυνηγάει και εσένα;
– Ναι, η ασφάλεια. Ετυμολογικά σημαίνει απουσία σφαλμάτων, συνήθως δε, εμφανίζεται με προληπτική διάθεση.
– Αυτό το ξέρω… αν και δεν το είχα ποτέ σκεφτεί έτσι… Αλλά δε μου είπες, γιατί μας κυνηγάει;
– Να σου εξηγήσω… Γιατί νιώθω ανασφάλεια όταν εκτίθεμαι σε κοινό; Γιατί από μικρός, εκτός από ντροπή, φοβόμουν όποτε έκανα μια γκάφα; Τι ήταν αυτό που με τρόμαζε; Γιατί έδωσα στην ασφάλεια τόση αξία;
– Ξέρω και ‘γω;
– Όταν έπαιζα ποδόσφαιρο στις αλάνες, προσπαθούσα να είμαι καλός για να με διαλέξουν οι αρχηγοί την επόμενη φορά και να μη με βάλουν τερματοφύλακα. Ήθελα να είμαι επιθετικός, να κάνω σουτ και να βάζω γκολ. Είχα βλέπεις ένα στόχο και τα λάθη δε συγχωρούνταν αν ήθελα να τον πετύχω.
– Φοβόσουν δηλαδή τι θα πουν οι άλλοι για ‘σένα…ε;
– Να σου πω… Δεν είναι η αποδοχή ή η αναγνώριση των άλλων, αλλά ο στόχος που κυνηγούσα. Στο ποδόσφαιρο, στα φλερτ και στη δουλειά μου. Ο στόχος. Ένα στοίχημα κάθε φορά, που για να κερδηθεί ζητάει για αντάλλαγμα την αποφυγή σφαλμάτων. Έτσι συνήθισα να αναζητώ την ασφάλεια προκειμένου να πετύχω κάτι. Και ξέρεις, όταν οι στόχοι είναι μικροί, είναι σχετικά εύκολο να μην κάνεις λάθη. Όσο όμως μεγαλώνουν Αλέξανδρε και γίνονται πολυπλοκότεροι, τόσο ξεφεύγει η ασφάλεια από τον έλεγχό σου. Από την άλλη, αν θέλεις να είσαι σίγουρος για κάτι, δεν μπορείς παρά να βάζεις στόχους μικρούς, περιορισμένους.
– Είναι δηλαδή ο στόχος και η ασφάλεια μεγέθη αντιστρόφως ανάλογα;
– Όχι ακριβώς, ή μάλλον ναι, κατά το ήμισυ.
– Δηλαδή;
– Δηλαδή, όταν αυξάνει το ένα, το άλλο μειώνεται, ναι, όταν όμως μειώσεις το ένα δε σημαίνει απαραίτητα ότι το άλλο θα αυξηθεί…
– Έχεις δίκιο… Το να βάλω μικρότερους στόχους δε μεταφράζεται στο ότι αυτόματα θα αυξηθεί και η ασφάλεια…
– Παρ’ όλα αυτά συνήθως έχεις τη δυνατότητα να την αυξήσεις. Είναι δηλαδή σαν το κορδόνι στο παπούτσι σου…
– Τώρα το έχασα… Τι εννοείς;
– Φαντάσου ότι το ένα άκρο από το κορδόνι που έχεις περάσει στο παπούτσι σου είναι η ασφάλεια και το άλλο άκρο είναι ο στόχος…
– Για συνέχισε… Θέλω να δω που το πας.
– Όταν τραβάς το ένα, το άλλο μαζεύεται εκτός κι αν έχεις αφήσει ήδη περιθώριο, έχοντας από πριν χαλαρώσει το δεύτερο.
– Το θέμα λοιπόν είναι να έχεις τα δύο άκρα ίσα ώστε να μπορέσεις να τα δέσεις;
– Ίσως, αλλά σίγουρα όχι μόνο αυτό… Χρειάζεται να προσέξεις, ώστε να μη σφίξεις το κορδόνι πολύ, γιατί θα σου πονέσει το πόδι, αλλά ούτε και να το αφήσεις πολύ χαλαρό, γιατί θα σου φύγει το παπούτσι.
– Το ‘πιασα. Το ρυθμίζεις έτσι ώστε να μπορείς να περπατάς άνετα, ε;
– Ναι.
– Keep Walking λοιπόν…
– Μια που το ‘φερε η κουβέντα, θα πιούμε και κανένα ποτό;
– Ασφαλώς!
– Εις υγείαν λοιπόν…
– Άντε στην υγειά σου Αλέξανδρε…

 

 

May the Force b with u…

papet

26 Απριλίου 2007 Posted by | Διάφορα | 6 Σχόλια