papet…

Σεληνιακό Πάρκο – Σκέψεις και Ημέρες

Δωρητής Οργάνων

Διάβασα εδώ μια πολύ ενδιαφέρουσα δημοσίευση με θέμα τη δωρεά οργάνων και τις ενδεχόμενες αλλαγές στη σχετική νομοθεσία. Βρήκα, τόσο το άρθρο, όσο και τα σχόλια, εξαιρετικά ενδιαφέροντα και προτείνω ανεπιφύλακτα την ανάγνωσή τους.

Εν συντομία, πρόκειται για ένα νομοσχέδιο που προβλέπει ότι όλοι οι Έλληνες θα θεωρούνται εξ’ αρχής δωρητές οργάνων, εκτός αν δηλώσουν το αντίθετο.

Εδώ απλώς θα επαναλάβω το σχόλιό μου, πως η διαδικασία που επιχειρείται να καθιερωθεί από το νομοθετικό σώμα, μου θυμίζει έντονα την πρακτική των τραπεζών να εκδίδουν αυθαίρετα πιστωτικές κάρτες χωρίς να τις έχει ζητήσει προηγουμένως ο πελάτης. Η απάντηση που δίνουν όταν κάποιος τους ρωτήσει “πόθεν” άντλησαν αυτό το δικαίωμα είναι: “Μπορείτε να την ακυρώσετε αν θέλετε…”
ΣΙΓΑ!!! Τίθτεται δηλαδή και θέμα για το δικαίωμα άρνησης;

Αυτό που σε τελική ανάλυση φοβάμαι είναι μήπως, με πρόσχημα μια νομοθετική διάταξη φιλανθρωπικού χαρακτήρα βρεθούν κάποιοι επιτήδιοι να κερδοσκοπούν εις βάρος, ασθενών μεν, ζωντανών δε, ανθρώπων.

 

Παραθέτω προς προβληματισμό, τους στίχους από το τραγούδι «Δωρητής Οργάνων» του Μανώλη Φάμελου:

Τ’ άκουσα στο ραδιόφωνο

το είδα και σε κάτι αφίσες

θα είσαι άξιος τιμής

τα όργανά σου αν δωρίσεις.

 

Σαν τέχνασμα πολιτικού

σαν τις φτηνές τις υποσχέσεις

σ’ το ρίχνουν στο φιλότιμο

την ανθρωπιά τους να πιστέψεις.

 

Μα για ποια όργανα μιλούν

μας τα ‘χουν αφαιρέσει όλα

καρδιά, μυαλό, ως και ψυχή

πολύ πριν απ’ το θάνατό μας.

 

Μας τα ξαφρίσανε που λες

χωρίς τη συγκατάθεσή μας

και ζούνε άλλοι αντί για μας

σ’ άλλους ανήκει η ύπαρξή μας.

 

Οργάνων γίνε δωρητής

κι οι συγγενείς θα ‘χουν να λένε

μακροζωίας χορηγός

στον τάφο σου για να μην κλαίνε.

 

Τα μάτια σου είναι περιττά

καθήκον σου να τα δωρίσεις

μήπως και δει κανείς φτωχός

κι έτσι έμμεσα κι εσύ να ζήσεις.

 

Καλό, δε λέω, κι άγιο

τα όργανά σου να δωρίζεις

δεν βλάπτει όμως όσο ζεις

λιγάκι αν τα υπερασπίζεις.

 

Όρνια υπάρχουν μύρια

κι απάνω μας παραφυλάνε

σ’ τα παίρνουνε με το στανιό

ούτε γι’ αστείο δε ρωτάνε.

 

Τα όργανα τα ζωτικά

θα μας τα αφαιρέσουν όλα

θα τα πουλούν σε σφραγιστά

κουτάκια από κόκα κόλα

 

Μα αυτό που θέλω να σου πω

δεν αφορά τα όργανά σου

το σπουδαιότερο όργανο

είναι άνθρωπέ μου η λαλιά σου.

 

Κι ούτε μεταμοσχεύεται

και για να βγει δεν το ζορίζεις

γι’ αυτό και φρόντισε όσο ζεις

απλόχερα να το δωρίζεις.

 

Το θέμα εδώ είναι η τελευταία στροφή… κατά την ταπεινή μου γνώμη… 

 

May the Force b with u…

papet

Advertisements

29 Μαρτίου 2007 - Posted by | Just Bloggin'

3 Σχόλια »

  1. to proseksa kai egw. eipan oti tha to prowthisoun ayto to nomosxedio.nomizw den tha ginei tipota uper tis dwreas organwn me tetoies kiniseis. diladi tha prepei na dilwsw oti den thelw na dwrisw ta organa….ti lene re ??

    Σχόλιο από trelogiatros | 29 Μαρτίου 2007 | Απάντηση

  2. Θενκς, έπιασες το νόημα που ήθελα να βγάλω.
    …Θα μου δωρήσεις τον εγκέφαλό σου να τον έχω καβάτζα; ;)

    Σχόλιο από Sadmanivo | 29 Μαρτίου 2007 | Απάντηση

  3. Είναι ανόητο να μπαίνεις αυτομάτως σε μια κατάσταση από την οποία πρέπει να κάνεις κόπο για να βγεις.
    [Δεν κρατήθηκα: Θυμήθηκα το σκετς με τους δωρητές οργάνων από το The meaning of life των Monty Python. Δημόσιοι υπάλληλοι/χασάπηδες μπαίνουν στο σπίτι του τύπου -μεσήλιξ, μαστουρωμένος, με ράστα, ακούει Hava Nagila!- και του λεν πως ήρθαν να πάρουν το συκώτι του.
    -But, I’m using it!]

    Σχόλιο από aerosol | 1 Απριλίου 2007 | Απάντηση


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: