papet…

Σεληνιακό Πάρκο – Σκέψεις και Ημέρες

CopyPaste = CopyRight ???

Κάποια από τα κείμενα που υπάρχουν εδώ δεν είναι καινούργια Ορισμένα έχουν δημοσιευτεί παλιότερα στο διαδίκτυο, είναι όμως όλα γραμμένα από τον υπογράφοντα.

 

Γιατί το λέω αυτό; Κάποια στιγμή, θέλοντας να τεστάρω πόσο γρήγορα ενημερώνονται οι μηχανές αναζήτησης, έψαξα για ένα πρόσφατα δημοσιευμένο κείμενό μου, βάζοντας ως φράση-κλειδί τον τίτλο του. Το κείμενο βρέθηκε σε δύο ιστοσελίδες οι οποίες όμως μου ήταν άγνωστες! Ακολούθησα τις συνδέσεις και ανακάλυψα ότι δύο διαφορετικοί άνθρωποι είχαν δημοσιεύσει το κείμενο ως δικό τους! Στη μια εκ των περιπτώσεων είχαν τροποποιηθεί μία ή δύο φράσεις, στην άλλη είχε γίνει απλώς αντιγραφή. Φυσικά η υπογραφή είχε μεταβληθεί.

 

Το συγκεκριμένο κείμενο το είχα δημοσιεύσει πριν ένα χρόνο περίπου σε ένα forum το οποίο όμως δεν έχει διατηρήσει τις σελίδες αυτές μέχρι σήμερα. Παρ’ όλα αυτά το κείμενο συνέχισε να υπάρχει σε αποθηκευμένες σελίδες των μηχανών αναζήτησης. Έτσι, δύο κυρίες, η μία το καλοκαίρι, η άλλη πριν από ένα μήνα περίπου, θεώρησαν ότι δεν είναι κακό, ούτε επίφοβο να το παρουσιάσουν ως δικό τους.

 

Δεν επικοινώνησα μαζί τους, ούτε και σκοπεύω. Έτσι κι αλλιώς δεν πρόκειται να βγει τίποτα. Δεν έχει καν σημασία αφού και εκείνες και εγώ γνωρίζουμε τι έχει συμβεί. Άντ’ αυτού θα ήθελα να εκφράσω εδώ τα συναισθήματα και τις σκέψεις που μου προκάλεσε το περιστατικό. Έτσι:

 

1) Κολακεύτηκα. Ως γνήσιο φιλάρεσκο ον, χάρηκα που τα λόγια μου άρεσαν σε κάποιους. Τους άρεσαν μάλιστα τόσο, ώστε όχι μόνο να τα αναφέρουν αλλού, αλλά και να τα υιοθετήσουν. Φαντάζομαι πως όταν κάποιος παρουσιάζει κάτι (ως) δικό του δημοσίως, αντιλαμβάνεται ότι αυτό έχει επίδραση στην εικόνα του. Μωρέ μπράβο. Χρησιμοποιούν τα κείμενά μου ως “Ενισχυτικά Εικόνας”; Πολύ μου αρέσει αυτό…

 

2) Προσγειώθηκα. Ανεξάρτητα από τα όσα γράφω πιο πάνω, αντιλαμβάνομαι ότι τα κείμενά μου, ούτε εξαιρετικά είναι, ούτε διαθέτουν μαγικές ιδιότητες. Αντιθέτως είναι συνήθως απλά έως απλοϊκά, αποδίδουν ιδέες που προφανώς δεν είμαι ο πρώτος που σκέφτηκε (αλήθεια, ποιος μπορεί να υποστηρίξει ότι τα λόγια του είναι προϊόν παρθενογένεσης;) αλλά αντίθετα μπορούν αρκετά εύκολα να χαρακτηριστούν λαϊκά και κοινά. Όχι, δεν καβάλησα ακόμη το καλάμι…

 

3) Στενοχωρήθηκα. Πόσο δύσκολο ήταν δηλαδή να μου στείλουν ένα email ζητώντας μου άδεια αναδημοσίευσης; Δε δαγκώνω, ούτε είμαι επαγγελματίας ώστε να πληρώνομαι γι’ αυτό. Φυσικά και θα τους την έδινα.

 

4) Συνήλθα. Δεν μπορώ να έχω απαίτηση από τον καθένα να με ψάχνει και να μου ζητάει άδεια για κάθε ασήμαντο κειμενάκι.

 

5) Εκνευρίστηκα. Θα μπορούσαν τουλάχιστον να έχουν διατηρήσει την υπογραφή μου. Προσωπικά τουλάχιστον έτσι κάνω όποτε αναφέρω λόγια άλλων. Ακόμα κι αν δε θυμάμαι την προέλευσή τους, δηλώνω πάντοτε ρητά ότι είναι αγνώστου προελεύσεως για εμένα. Φυσικά θεωρώ απαράδεκτη την πράξη των εν λόγω κυριών να βάλουν το όνομά τους από κάτω…

 

6) Απογοητεύτηκα. Αντιλαμβάνομαι πλήρως ότι οι ενέργειες αυτού του είδους δεν περιορίζονται μόνο στα κείμενά μου, σε στίχους και μουσικές τραγουδιών ή σε κώδικες προγραμμάτων, αλλά επεκτείνονται σε όλες τις πτυχές της ζωής πολλών ανθρώπων. Ανθρώπων που ακόμα και εξωδιαδικτυακά φαντάζομαι πως υιοθετούν αντίστοιχες συμπεριφορές.

 

Πλέον αδιαφορώ. Συνεχίζω ακάθεκτος. Απλά φαντάζομαι πως την επόμενη φορά που θα βρεθώ αντιμέτωπος με τέτοιου τύπου περιστατικό, στο πρόσωπό μου θα σχηματιστούν στιγμιαία όλες οι εκφράσεις που αποδίδουν τις καταστάσεις που περιέγραψα πριν. Μετά θα συνεχίσω.

 

May the Force b with u…

papet

Advertisements

2 Μαρτίου 2007 - Posted by | Just Bloggin'

5 Σχόλια »

  1. Εκνευρίζομαι και μόνο που τ’ακούω.
    Η λογοκλοπή είναι ιδιαίτερα μικροπρεπής κλοπή. Κάθε λεξούλα μας δεν είναι ακριβώς ιδιοκτησία αλλά γεννήθηκε από χρόνο, μεράκι, φαντασία, κόπο και -για τους τυχερούς- ταλέντο. Είναι κάπως δυσάρεστο να χρησιμοποιούν κείμενο χωρίς την άδειά σου: δεν θέλει τίποτα, ένα mail αρκεί, και δείχνει σεβασμό. Αλλά το να κοτσάρουν και την υπογραφή τους είναι τελείως φτηνιάρικο.
    Τουλάχιστον δείχνει πως κάτι κάνεις καλά!

    ΥΓ: Ενημερωτικά, για περιπτώσεις λογοκλοπής με εμπορικούς (και spamιστικούς) σκοπούς, έχει κάποιες καλές συμβουλές η Lorelle στο lorelle.wordpress.com. Δυστυχώς δεν θυμάμαι την ακριβή σελίδα αλλά με λίγο ψάξιμο βρίσκεται.

    Σχόλιο από aerosol | 2 Μαρτίου 2007 | Απάντηση

  2. να συνεχίσεις.

    και είναι η τελευταία γραμμή του 6ου σου , που νοιάζει εμένα πιό πολύ.

    αλλά να συνεχίσεις.

    Σχόλιο από allmylifelila | 4 Μαρτίου 2007 | Απάντηση

  3. Papet μου, χαίρομαι που μετά από τόσο καιρό διαβάζω ξανά κείμενα σου. Κάθε μέρα έμπαινα στο site σου και η αλήθεια είναι ότι ψιλοαπογοητευόμουν που δεν έβρισκα κάτι καινούριο.
    Μου αρέσει να διαβάζω τα κείμενά σου γιατί εκεί αποτυπώνεις όλη τη σκέψη σου η οποία πάντα ήταν και είναι πολύ ενδιαφέρουσα.
    Λυπάμαι για την λογοκλοπή που έγινε και θα συμφωνήσω με τον aerosol ότι ήταν πραγματική μικροπρέπεια. Ξέρω ότι για αυτά τα άρθρα έχεις αφιερώσει αρκετό πολύτιμο χρόνο από την προσωπική σου ζωή ώστε να μπορέσεις να μας προσφέρεις τις εμπειρίες σου και την «καθοδήγηση» σου ώστε να μπορούμε να βλέπουμε τη ζωή με άλλο μάτι.
    May the Force b with u too!
    Φιλιά

    Σχόλιο από Giota | 5 Μαρτίου 2007 | Απάντηση

  4. Σας ευχαριστώ όλους για τα λόγια σας.
    Η αλήθεια είναι ότι αυτό το post δεν έχει σχέση με τα υπόλοιπα κείμενα και πως αμφιταλαντευόμουν για το αν είχε σκοπό η δημοσίευσή του. Τελικά επέλεξα να μοιραστώ τις σκέψεις μου.
    Σημείωση: Δεν καταγγέλλω αυτά που έγιναν, απλώς τα αναφέρω. Ούτε έχω να χωρίσω τιπότα με τις εν λόγω κυρίες. Δεν τις γνωρίζω καν. Ούτε τις κατηγορώ. Μόνο βλέπω, νιώθω, σκέφτομαι και… γράφω.

    May the Force b with u…
    papet

    Σχόλιο από papet | 5 Μαρτίου 2007 | Απάντηση

  5. Θα πρέπει να ήταν δυσάρεστη εμπειρία.
    Όμως, ανεξάρτητα από το πως βλέπουμε την πράξη της «λογοκλοπής» εμείς που συνηθίζουμε να εκφραζόμαστε στο χαρτί, υπάρχει μία αλήθεια που δεν μπορεί να αναιρεθεί: ο συντάκτης του κειμένου ξέρει ότι είναι ο συντάκτης του και οι λογοκλόποι ξέρουν επίσης πολύ καλά ότι δεν είναι συντάκτες/συντάκτριες του κειμένου…Είναι, ας πούμε, μία παρακαταθήκη που θα μπορούσε να σε κάνει να αντιμετωπίσεις το θέμα -ίσως λίγο πιο – ευχάριστα: δεν έχεις θίξει, ενοχλήσει, αντιγράψει, και εξίσου σημαντικά: παρουσιαστεί ως άλλος. Τίμιο και ακέραιο. Νομίζω σπουδαίο.

    Κι εδώ έρχομαι να ομολογήσω (δημόσια μάλλον) τις δικές μου λογοκλοπές: κάθε φορά που νομίζω πως έχω γράψει κάτι που δεν έχω διαβάσει πουθενά (και χαίρομαι αυτάρεσκα…) κι έρχεται το πλήρωμα του χρόνου που με διαψεύδει πανηγυρικά! Γιατί, συχνά (ή όχι και τόσο συχνά), με κάποιους συγχρόνους μας εκπέμπουμε στο ίδιο μήκος κύματος, οπότε έχει τύχει να ακούσω σκέψεις μου να εκφέρονται από άλλους σε ανυποπτο χρόνο.
    Και γιατί το (το όποιο) πνευματικό μου επίπεδο έχει δομηθεί μέσα από ρήσεις (& αξιώματα) άλλων, τις οποίες έχει τύχει να αναπαράξω σε ανύποπτο χρονικό διάστημα με άλλη εκφορά λόγου.
    Δηλώνω ένοχη για ό,τι έχω αντιγράψει άθελά μου.
    Προσπαθώ να θυμάμαι τις επιρροές, αλλά ζητώ συγνώμη που δεν τα καταφέρνω πάντα.
    Το παρελθόν μερικές φορές παρουσιάζεται με πιο συμπαγή σύνθεση από ότι θα θέλαμε…

    Και την ίδια στιγμή υποκλίνομαι σε οτιδήποτε συνιστά Δημιουργία.
    Ειδικά όταν αυτή συνδυάζεται με «status» που αγαπώ πολύ: Ήθος.
    Αυτό είναι νομίζω κάτι που θα πρέπει να σε κάνει κι εσένα να νιώθεις καλύτερα.
    Όσο το ήθος είναι αδιαμφισβήτο έχουμε ελπίδα για βήματα προς τα εμπρός.
    Γιατί χωρίς αυτό μάλλον δεν πάμε πουθενά…

    Σε ευχαριστούμε που μοιράστηκες την εμπειρία σου μαζί μας.

    Σχόλιο από λευκή σκιά | 8 Ιουνίου 2014 | Απάντηση


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: