Φιλανθρωπικός Καπιταλισμός και άλλοι όροι αναζήτησης

 Έχει ενδιαφέρον να παρατηρεί κανείς τους όρους αναζήτησης μέσω των οποίων φτάνουν οι επισκέπτες σε μια ιστοσελίδα. Αρκετές φορές μάλιστα έχει πλάκα να προσπαθείς να καταλάβεις και να θυμηθείς πώς στο καλό βρέθηκαν αυτοί οι όροι στις σελίδες σου.

“Ο θάνατος του Σαρδανάπαλου”
“Θέλω να αυτοκτονήσω”
“Φοιτήτρια θέλει sex”
“Με τη μητέρα του φίλου μου”
“Η δασκάλα του έρωτα”
“Οδηγίες για βελονάκι”
“Διέκοψα παλιό αριθμό”
“Φάρμακο για τσιμπήματα”
“Παραμύθι για τη γύρη”
“Αντιπροσωπίες αυτοκινήτων”
“Ηλικία πρόβατο αρνί”
“Χωριάτικο στυλ τοίχου”
“Ψυχική αναισθησία”
“Είμαι το όνειρο και ο εφιάλτης σου”
“Αληθινές ιστορίες τρόμου”
“Θύμα της καλοσύνης μου”
“Γύφτικο ντύσιμο”

Συνηθίζω να αφιερώνω λίγο χρόνο στο να φαντάζομαι (α)πιθανές ιστορίες με πρωταγωνιστές τους αναζητώντες. Τί έχουν στο μυαλό τους εκείνη τη στιγμή; Τί ακριβώς ψάχνουν να βρούν και ποιά ανάγκη να ικανοποιήσουν;
Τελευταία προσθήκη στη λίστα είναι ο “Φιλανθρωπικός Καπιταλισμός”. Δεν ξέρω τι ακριβώς σημαίνει, υποθέτω όμως ότι πρόκειται για μια πρακτική σχετική με ξέπλυμα χρήματος που έχει για βιτρίνα φιλανθρωπικά έργα και δωρεές. Αμφιταλαντεύομαι για το αν τον επικροτώ ή τον καταδικάζω.

May the Force b with u…

papet